Katharsis.
To introspekcja równoległego świata — odzwierciedlenie relacji, pęknięć, porażek, motywacji i drogi do siebie poprzez wgląd i doświadczenie.
Stan ten przedstawiają dwie serie.
Pierwsza to „Ślady”, w której dominują kształty, formy, rysy — istoty zamknięte w lodzie.
Seria druga to „Astral” — tutaj przestrzeń odgrywa największą rolę. Następuje rozpuszczenie form,
narodziny nowych galaktyk i układów słonecznych.
Każda z tych milionów kropek, niczym osobna gwiazda, przypomina mi moją relację ze światem.
Mój ślad — mikroskopijny, ale realny i żywy.
Zamarznięta tafla wody, niczym lustro, odbija głębię kosmosu.
Ziemia i niebo, tak jak woda i lód, tworzą harmonijną jedność.
Ten cykl współistnienia przypomina o tym, jak ważna jest równowaga i proces oczyszczenia, by zachować stabilność i zdrowy stosunek do świata.
I Ślady
